Teknoloji ipuçları, basit ve açık

Web Sayfasındaki Resimleri Toplu Olarak İndirme

Bir sayfada 40–50 görsel varsa, her birine sağ tıklayıp "Resmi farklı kaydet" demek yaklaşık 3–4 saniye sürer; yani 3 dakikadan fazla mekanik iş. Aynı işi doğru araçla 15 saniyede bitirmek mümkün. Aşağıda resim toplu indirme yöntemlerini, hangi durumda hangisinin işe yaradığını ve nerede tıkandığınızı adım adım anlatıyorum.

Yöntemleri karşılaştırma

Yöntem Kurulum Hız Kontrol Kime uygun
Sağ tık → kaydet Yok Çok yavaş Tam 1–5 görsel
Tarayıcı eklentisi 1 dakika Yüksek Boyut/uzantı filtresi Yeni başlayan
Sayfayı tamamen kaydet (Ctrl+S) Yok Orta Düşük Arşivleme
Geliştirici araçları Yok Orta Çok yüksek Eklenti kuramayanlar
Komut satırı (wget/curl) 5–10 dakika Çok yüksek Tam Tekrar eden işler

Yeni başlıyorsanız eklenti yolu, öğrenme maliyeti ile kazanç oranı bakımından en verimli seçenek. Ancak eklentiler her zaman "en büyük" dosyayı bulamaz; bu yüzden ikinci ve üçüncü yöntemi de bilmek gerekir.

Adım adım: eklenti ile toplu indirme

  1. Eklentiyi resmî mağazadan kurun. Chrome, Edge ve Firefox için "image downloader" veya "download all images" tipi eklentiler var. Yalnızca tarayıcınızın kendi mağazasını kullanın; harici .crx/.xpi dosyaları güvenlik açısından risklidir. Kurulum öncesi eklentinin istediği izinleri okuyun: "tüm sitelerdeki verileri okuma" izni bu iş için normaldir, ama "panoya erişim" gibi alakasız izinler soru işareti doğurur.
  2. Sayfayı sonuna kadar kaydırın. Modern siteler görselleri "lazy loading" ile yükler; ekranda görünmeyen resim henüz indirilmemiştir. Sayfanın en altına kadar inmezseniz eklenti 60 görselden yalnızca 12'sini görür. Uzun listelerde End tuşuna birkaç kez basmak veya yavaşça kaydırmak sonucu ikiye üçe katlar.
  3. Eklentiyi açıp filtre uygulayın. İki filtre kritik: minimum genişlik/yükseklik (örneğin 400 px altını dışla) ve uzantı (jpg, png, webp, avif). Boyut filtresi olmadan indirdiklerinizin çoğu logo, ikon, avatar ve 1×1 piksel izleme görseli olur. Tipik bir haber sayfasında 120 kaynak arasından yalnızca 15–20 tanesi gerçek içerik görselidir.
  4. Kaydetme klasörünü ayarlayın. Tarayıcı ayarlarından "her dosya için nereye kaydedileceğini sor" seçeneğini kapatın; açık kalırsa 40 görsel için 40 diyalog penceresi açılır. Bunun yerine indirme klasörünü boş bir alt klasöre yönlendirin, işlem bitince adını değiştirin.
  5. İndirilenleri doğrulayın. Klasörü "büyük simgeler" görünümünde açın, dosya boyutu sütununu sıralayın. 5 KB altındaki dosyalar genellikle küçük önizlemedir; 0 KB olanlar yarım kalmış indirmelerdir. Ardından klasörü sıkıştırıp arşivleyebilirsiniz — dosya sıkıştırma ve ZIP açma konusunu ayrı bir rehberde ele aldık; JPEG'ler zaten sıkıştırılmış olduğu için ZIP çoğunlukla boyutu %2–5 düşürür, asıl faydası tek dosyada taşımaktır.

Eklentisiz yol: geliştirici araçları

  1. F12 ile geliştirici araçlarını açın, Network sekmesine geçin.
  2. Filtre satırından Img türünü seçin ve sayfayı yenileyin (Ctrl+R).
  3. Listeyi Size kolonuna göre sıralayın; en büyük dosyalar gerçek görsellerdir.
  4. İlgilendiğiniz satıra sağ tıklayıp "Open in new tab" ile tam boy görseli açın, oradan kaydedin.

Bu yöntem yavaş ama şeffaftır: hangi dosyanın kaç kilobayt olduğunu, CDN adresini ve gerçek çözünürlüğü görürsünüz. Kurumsal bilgisayarlarda eklenti kurulumu kapalıysa tek pratik seçenek budur.

Sık yapılan hatalar

  • Önizlemeyi orijinal sanmak. Galerilerde gördüğünüz kare görsel 300×300 iken tıklandığında açılan dosya 2400×1600 olabilir. Eklentiler sayfadaki src adresini alır; büyük sürüm ayrı bir adreste durur. Çözüm: bir görseli elle açıp adresini inceleyin, "_thumb", "-150x150", "small" gibi kalıplar varsa büyük sürümün adres şablonunu çıkarın.
  • Arka plan resimlerini gözden kaçırmak. CSS ile background-image olarak verilen görseller HTML'de img etiketi olmadığı için çoğu eklentinin listesine girmez. Bunları Network sekmesinden yakalayın.
  • Sayfayı kaydırmadan indirmeye başlamak. En yaygın hata; sonuçta dosyaların yarısı eksik kalır.
  • Telif ve kullanım şartlarını atlamak. İndirmek teknik olarak kolay, yeniden yayınlamak hukuken ayrı bir konu. Kişisel arşiv, referans veya çevrimdışı okuma ile ticari kullanım arasındaki far